Νοερή εξάσκηση στα αγωνίσματα αντοχής

Standard

track2

Ο πόνος και η εξάντληση είναι οι δύο συχνότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση ενός αθλητή μεγάλων αποστάσεων. Η τεχνική νοερής εξάσκησης μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των δύο αυτών παραγόντων προετοιμάζοντας και εξασκώντας τον εγκέφαλο  σε  καταστάσεις όπως οι παραπάνω, μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από ένα αγώνα ή ακόμα και προπόνηση. Οι ελίτ αθλητές χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο τεχνικές νοερής εξάσκησης από τους αθλητές χαμηλότερου επιπέδου. Επίσης η νοερή εξάσκηση που χρησιμοποιούν οι ελίτ αθλητές είναι πολύ πιο ζωντανή από τη νοερή εξάσκηση που χρησιμοποιείται από τους απλούς αθλητές.

Υπάρχουν 2 είδη νοερής εξάσκησης. Η εξωτερική, στην οποία ο αθλητής φαντάζεται ότι παρακολουθεί εξωτερικά την εκτέλεση των κινήσεων και η εσωτερική στην οποία ο αθλητής φαντάζεται ότι πραγματοποιεί τις κινήσεις. Έχει βρεθεί ότι ανάλογα με τον τύπο της νοερής εξάσκησης διαφέρει η ενεργοποίηση του εγκεφάλου. Επειδή η νοερή εξάσκηση χρησιμοποιεί τους ίδιους νευρικούς μηχανισμούς με τις πραγματικές κινήσεις, φαίνεται λογικό ότι οι κεντρικές αλλαγές που παράγονται κατά την νοερή απεικόνιση επιδρούν στην κινητική δραστηριότητα. Οι  έρευνες σε αυτόν το ν τομέα έχουν δείξει ότι παράλληλη φυσική και νοερή εξάσκηση επιφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Ανάλογα τι θέλουμε να βελτιώσουμε  ή την αγωνιστική περίοδο που βρισκόμαστε, χρησιμοποιούμε την κατάλληλη νοερή εξάσκηση:

  • Παρακίνηση: φαντάσου ότι νικάς σε ένα αγώνα, φαντάσου ότι τερματίζεις ένα αγώνα χωρίς προβλήματα.
  • Προετοιμασία για τον αγώνα: φαντάσου βήμα-βήμα τη στρατηγική που θα ακολουθήσεις στον αγώνα, φαντάσου όλες τις στιγμές από το πρωινό ξύπνημα μέχρι την εκκίνηση, τα περάσματα και τον τερματισμό.
  • Ανάπτυξη φυσικών ικανοτήτων: φαντάσου την τεχνική σου χωρίς λάθη, φαντάσου  ότι πραγματοποιείς κομμάτια σε ρυθμό.
  • Ανάπτυξη ψυχολογικών ικανοτήτων: φαντάσου ότι είσαι στην εκκίνηση του επόμενου αγώνα και αισθάνεσαι δυνατός- χωρίς άγχος, φαντάσου ότι πιστεύεις στον εαυτό σου ότι θα πετύχει τους στόχους σου, δημιούργησε εικόνες ηρεμίας πριν από τον αγώνα.
  • Αντοχή στον πόνο και στην εξάντληση: φαντάσου την κούραση του αγώνα, νιώσε τον πόνο στο σώμα σου αλλά φαντάσου ότι τα ξεπερνάς και συνεχίζεις χωρίς να σε επηρεάζουν. Βασικό το να μην επιτρέπουμε να δημιουργούνται αρνητικές σκέψεις
  • Χρήση τακτικής διάσπασης: προσπάθησε να αποσπάσεις την προσοχή σου απο των κόπωση και τον πόνο που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του αγώνα. Η εσκεμμένη κατεύθυνση της σκέψης σε κάτι ευχάριστο μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική.
  • Αντιμετώπιση των εμποδίων: χρησιμοποιώντας τεχνική νοερής απεικόνισης μπορείς να φανταστείς εμπόδια όπως ο καιρός, οι αντίπαλοι, η διαδρομή, και το πώς θα τα ξεπεράσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα

Για να έχει θετικά αποτελέσματα απαιτείται εξοικείωση στην τεχνική νοερής απεικόνισης, η οποία επιτυγχάνεται με την επανάληψη. Οι αθλητές οι οποίοι δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ νοερή εξάσκηση, είναι λογικό να δυσκολεύονται  στην αρχή. Για αυτό προτείνεται να ξεκινούν με απλές ασκήσεις μικρής διάρκειας και να αυξάνουν τη δυσκολία και τη διάρκεια σταδιακά.  Για καλύτερα αποτελέσματα η νοερή εξάσκηση θα πρέπει να είναι εσωτερική με όσο το δυνατόν πιο έντονες εικόνες. Τέλος η εξάσκηση πρέπει να γίνεται σε ήρεμο περιβάλλον, σε καθημερινή βάση  και το αποτέλεσμα των σκέψεων αυτών να είναι πάντα θετικό.

«Imagery can prepare you for what you want to get out of a race or workout.» Kamphoff

 

Πήγες

Θεοδωράκης, Γούδας, Παπαϊωάννου (2003),  Η Ψυχολογική υπεροχή στον αθλητισμό, Εκδόσεις Χριστοδουλίδη

Advertisements

Πρόληψη τραυματισμών

Standard

afroditi's comic

Η αντίληψη που επικρατεί  για τους τραυματισμούς υποστηρίζει κυρίως την ατυχή στιγμή του αθλητή. Όμως τα αίτια μπορεί να είναι βαθύτερα και οι τραυματισμοί να προέρχονται λόγω κάποιων καταστάσεων οι οποίες  πολλές  φορές  μπορούν να προβλεφθούν και να αποφευχθεί ο τραυματισμός. Ο προπονητής πρέπει να είναι πάντα ενημερωμένος για την ψυχολογική κατάσταση των αθλητών  του. Πρέπει   να ενδιαφέρεται  για τυχών  γεγονότα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, που μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ή των αγώνων,  τα οποία μπορεί να προκαλέσουν έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης   και να οδηγήσουν σε πτώση της απόδοσης ή και σε πιθανούς τραυματισμούς.

Ο  προπονητής πρέπει να δίνει  ιδιαίτερη προσοχή στην αντίληψη αυτών των καταστάσεων και να επιδιώκει την πρόληψη των τραυματισμών. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί εάν έχει στενή προσωπική σχέση με τους αθλητές και αν υπάρχει γενικότερα  σχέση εμπιστοσύνης. Επίσης πρέπει να δίνει ιδιαίτερη προσοχή σε τυχόν αλλαγές της συμπεριφοράς του αθλητή, να μπορεί να τις αιτιολογήσει ή αν χρειαστεί να προσφέρει τη βοήθεια του για να ξεπεραστούν. Είναι πολύ προτιμότερο  να δώσει 2 μέρες ρεπό σε κάποιο αθλητή για να μπορέσει να  χαλαρώσει και  να ξεκουραστεί παρά να αντιμετωπίσει ένα τραυματισμό.

Οι τραυματισμοί στον αθλητισμό μπορούν να προέλθουν από:

  • Προηγούμενους τραυματισμούς
  • Μυοσκελετικές ανωμαλίες
  • Πρόωρη εξειδίκευση
  • Ελλείψεις στην τεχνική, ελλιπής ενδυνάμωση.
  • Καιρικές συνθήκες

Αλλά και από ψυχοκοινωνικές καταστάσεις όπως:

  • Έλλειψη αυτοπεποίθησης
  • Στρες από τη ζωή, έντονα γεγονότα της ζωής (μείωση της προσοχής, της αυτοσυγκέντρωσης
  • Χαμηλή ψυχική ετοιμότητα
  • Αρνητική ψυχική διάθεση (ένταση, κατάθλιψη, θυμός, κούραση, σύγχυση)
  • Κούραση από την προπόνηση ή από τα πολλά χρόνια ενασχόλησης με το άθλημα.
  • Έλλειψη κοινωνικής υποστήριξης.

Διαχείριση άγχους του αθλητή

Standard

Το άγχος στον αθλητισμό οφείλεται συνήθως στο φόβο του αποτελέσματος του αγώνα. Πολλές φορές οι αθλητές είχαν βιώσει κάποια αποτυχία στο παρελθόν, την οποία συνδέουν με το άγχος. Άλλες φορές αισθάνονται ότι δεν έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα ή τους φοβίζει το επίπεδο των αντιπάλων. Πολλοί αθλητές αναφέρουν ότι τους αγχώνουν οι θεατές, ο προπονητής, οι γονείς τους και γενικότερα άτομα του περιβάλλοντός τους με τις απαιτήσεις που έχουν από αυτούς. Γενικότερα το άγχος προέρχεται από τις αρνητικές σκέψεις των αθλητών, τη μειωμένη αυτοπεποίθηση και την εστίαση στο αποτέλεσμα.

Από την αντίθετη πλευρά του άγχους, η απάθεια και η πλήρης χαλάρωση έχουν επίσης αρνητικά αποτελέσματα στην απόδοση του αθλητή. Η αθλητική ψυχολογία υποστηρίζει ότι το άγχος σε ένα αγώνα μπορεί να αποδειχτεί ωφέλιμο. Ένας καλός αθλητής την ένταση που νοιώθει από το άγχος μπορεί να τη μετατρέψει σε ενέργεια για τον αγώνα. Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες μέτρια επίπεδα άγχους και διέγερσης ενισχύουν την αθλητική απόδοση. Βέβαια τα ωφέλιμα επίπεδα άγχους διαφέρουν από αθλητή σε αθλητή και από αγώνισμα σε αγώνισμα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι για όλους ευνοϊκό το μέσο επίπεδο άγχους.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι αθλητές για να ελέγξουν το άγχος τους είναι να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι σωματικά όπως ταχυκαρδία, τρέμουλο, αύξηση ρυθμού αναπνοής, στομαχικές διαταραχές και εφίδρωση. Μπορεί να είναι ψυχολογικά, όπως ανησυχία, ανικανότητα συγκέντρωσης, σύγχυση και αρνητικές σκέψεις. Τέλος μπορεί να παρατηρηθούν αλλαγές στη συμπεριφορά όπως γρήγορη ή αργή ομιλία, δάγκωμα των νυχιών, γρήγορες κινήσεις των ποδιών και σύσπαση μυών. Κάποιοι αθλητές μπορεί να έχουν διαφορετικά συμπτώματα από αυτά που αναφέρονται παραπάνω. Η παρατήρηση από τους ίδιους αλλά και από τους προπονητές, γονείς και συναθλητές θα βοηθήσει στην αναγνώριση των συμπτωμάτων του άγχους.

Ο αθλητής πριν τον αγώνα κατανοεί τα συμπτώματα που προκαλούνται από το άγχος του και τα δέχεται ως φυσιολογική προετοιμασία του σώματος για τον αγώνα. Τις μέρες πριν τον αγώνα, μπορεί να εξασκηθεί νοερά προετοιμάζοντας το μυαλό του για το τι θα αντιμετωπίσει διάρκεια της ημέρας του αγώνα. Μπορεί να φανταστεί όλη τη διαδικασία από το πρωινό ξύπνημα, την είσοδο στο κολυμβητήριο, το ζέσταμα κτλ Επίσης η νοερή εξάσκηση πρέπει να πραγματοποιείται και ξεχωριστά για το κάθε αγώνισμα.

Λίγο πριν το αγώνισμα μπορεί να χρησιμοποιηθούν τεχνικές χαλάρωσης με βαθιές αναπνοές. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται στις σκέψεις που κάνει ο αθλητής πριν το αγώνισμα του. Για παράδειγμα α) δεν πρέπει να σκέπτεται το αποτέλεσμα ή τους αντιπάλους αλλά να εστιαστεί στην δικιά του απόδοση, β) δεν πρέπει να σκέπτεται και να αναλύει τα λάθη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, γ)πρέπει να εστιάζει την προσοχή στην τακτική που θα ακολουθήσει, δ)μπορεί να «μιλάει» στον εαυτό του χρησιμοποιώντας τις σωστές λέξεις, ε) μπορεί να φανταστεί παλαιότερες επιτυχίες για να τονώσει την αυτοπεποίθηση του.

Τέλος μετά τον αγώνα μπορεί να γίνει ο απολογισμός των σκέψεων, πράξεων και συμπεριφορών που βοήθησαν την απόδοση και αυτών που είχαν αρνητικό αποτέλεσμα. Για την ενίσχυση της ψυχολογίας του αθλητή η εστίαση πρέπει να γίνεται περισσότερο στα θετικά στοιχεία των σκέψεων και της συμπεριφοράς. Τα αρνητικά στοιχεία μετά από παρατήρηση πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν και να εξαλειφθούν. Ακόμα όλες οι παραπάνω εφαρμογές μπορούν να δοκιμάζονται και να εφαρμόζονται στη προπόνηση έτσι ώστε να αναπτύσσονται καλύτερα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

παρακίνηση αθλητών

Standard

Παρακίνηση αθλητών από τον προπονητή

 

Ο προπονητής πρέπει

1.      να συναντάει και να συζητάει με κάθε αθλητή  χωριστά

2.      να ορίζει μαζί με τους αθλητές τους στόχους τους

3.      να παρακολουθεί με τους αθλητές τη πραγματοποίηση των στόχων

4.      να γνωρίζει τα συναισθήματα και τη γνώμη των αθλητών του

5.      να γνωρίζει την ικανοποίηση του κάθε αθλητή από την προπόνηση

6.      να τονίζει τη προσωπική βελτίωση του κάθε αθλητή

7.      να προσέχει τον τρόπο επιβράβευσης και τιμωρίας των αθλητών

8.      να προσπαθεί να αυξάνει την αυτοπεποίθηση των αθλητών

9.      να αναγνωρίζει την πιθανότητα λάθους και αποτυχίας

10.  οι αθλητές να γνωρίζουν τα αίτια για τις αποφάσεις του προπονητή

11.  να βρίσκει κίνητρα για τη καλύτερη συμμετοχή σε κάθε προπόνηση

12.  σε περίπτωση αμειβόμενων αθλητών να τεθούν συγκεκριμένα κριτήρια για τις βαθμίδες μισθοδοσίας

 

ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Standard

Η αθλητική ψυχολογία μελετάει τους αθλητές, την συμπεριφορά τους και εφαρμόζει στην πράξη τις γνώσεις αυτές. Οι ψυχολογικές δεξιότητες στον αθλητισμό, όπως και οι φυσιολογικές δεξιότητες μπορούν να καλλιεργηθούν έτσι ώστε να βελτιωθεί η επίδοση του αθλητή. Οι δεξιότητες αυτές είναι η διαχείριση του άγχους, της διέγερσης, η ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης, η ανάπτυξη θετικών συναισθημάτων, εξωτερικών και εσωτερικών κινήτρων, η καλλιέργεια του αυτοέλεγχου κτλ.

Για την ανάπτυξη και την καλλιέργεια των ψυχολογικών δεξιοτήτων, χρησιμοποιούνται ψυχολογικές τεχνικές, τις οποίες πρέπει να εξασκούν συστηματικά οι αθλητές, όπως ακριβώς και με την προπόνηση του αγωνίσματός τους. Οι τεχνικές αυτές είναι η νοερή απεικόνιση, οι τεχνικές χαλάρωσης, ο αυτοδιάλογος, ο καθορισμός στόχων, ανάπτυξη της συνοχή της ομάδας και η ανάπτυξη προσοχής και αυτοσυγκέντρωσης.

Είναι λανθασμένη η εντύπωση ότι η αθλητική ψυχολογία απευθύνεται μόνο σε υψηλού επιπέδου αθλητές. Η ανάπτυξη των ψυχολογικών δεξιοτήτων πρέπει να γίνεται παράλληλα με την ανάπτυξη των φυσιολογικών δεξιοτήτων του νέου αθλητή. Ο αθλητής όσο μικρότερος είναι τόσο καλύτερα εξασκεί και αφομοιώνει τις ψυχολογικές τεχνικές, ώστε να έχει καλύτερη απόδοση.

Το έργο του αθλητικού ψυχολόγου δεν περιορίζεται μόνο στην υποστήριξη του αθλητή. Η αθλητική ψυχολογία έχει εφαρμογές γενικότερα στο περιβάλλον των αθλητών, όπως για παράδειγμα στους προπονητές και στους γονείς. Ο προπονητής που γνωρίζει τις αρχές τις αθλητικής ψυχολογίας, χειρίζεται καλύτερα τις καταστάσεις εντός και εκτός προπόνησης. Επίσης οι γονείς μπορούν να αποτελέσουν σημαντική ενίσχυση υποστηρίζοντας σωστά την προσπάθειά του αθλητή.

Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Αθλητικής Ψυχολογίας (ΕΑΨ) υπηρεσίες που εμπίπτουν στο ρόλο του Συμβούλου Αθλητικής Ψυχολογίας είναι οι εξής:

  • Ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική αθλητών ή αθλητικών ομάδων
  • Ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική προπονητών και γονέων αθλητών.
  • Ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική ατόμων στο πλαίσιο προγραμμάτων άσκησης ή διατροφής.
  • Ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική αθλητών με ειδικές ανάγκες.
  • Ψυχοδιάγνωση αθλητών (με ή χωρίς ειδικές ανάγκες) – ερμηνεία των αποτελεσμάτων ψυχοδιάγνωσης- καθορισμός πρόγνωσης και καθορισμός μεθόδων παρέμβασης.
  • Εκπαίδευση/ διδασκαλία των γνωστικών αντικειμένων όλων των επιστημονικών περιοχών της Αθλητικής Ψυχολογίας.

Ανάπτυξη Αυτοπεποίθησης

Standard

Μπορούμε να βελτιώσουμε τα επίπεδα της αυτοπεποίθησης του αθλητή, χωρίς να ξεχνάμε ότι η ιδανική αυτοπεποίθηση είναι μία μέση αυτοπεποίθηση ούτε πολύ χαμηλή ούτε πολύ υψηλή. Η ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης μπορεί να γίνει με βασικές ασκήσεις που θα δοθούν από τον προπονητή και θα δουλευτούν σε συνεργασία με τον αθλητή.

  1. Κάνε μία λίστα με τις επιτυχίες σου. Ο κάθε ένας έχει επιτυχίες όσο μικρές και αν είναι αυτές.
  2. Κάνε μια λίστα με τα θετικά χαρακτηριστικά σου σαν αθλητής. Ο προπονητής ή και οι συναθλητές μπορούν να βοηθήσουν αν ο αθλητής παρουσιάζει δυσκολίες στην ανεύρεση θετικών χαρακτηριστικών.
  3. Προσπάθησε να ξεπεράσεις τους δισταγμούς. Για παράδειγμα αν ο αθλητής φοβάται να σουτάρει μπορεί να δοκιμάσει περισσότερες φορές στην προπόνηση ή και σε φιλικά παιχνίδια μετά από την καθοδήγηση του προπονητή γνωρίζοντας ότι το μέγεθος της αποτυχίας θα μειωθεί με την εξάσκηση. Αν δεν ρισκάρεις μπορεί να νοιώθεις ασφαλής αλλά δεν βελτιώνεσαι. Ο προπονητής πρέπει να δώσει ιδιαίτερη σημασία και στο τρόπο που θα επιβραβεύει ή θα κάνει παρατηρήσεις στους αθλητές. Μπορεί εύκολα να τους τονώσει ή να τους μειώσει την αυτοπεποίθηση.
  4. Ανακάλυψε τι είναι αυτό που σε ενοχλεί, στην προπόνηση, στον αγώνα, στη σχέση σου με τον προπονητή και τους συμπαίκτες και κάνε ένα σχέδιο με τα βήματα που θα κάνεις για να το ξεπεράσεις. Αν πιστεύεις ότι σε μειώνουν ή σε απορρίπτουν ζήτησε να το επιβεβαιώσουν έτσι ώστε να είναι σίγουρο και όχι η ιδέα σου. Οι ξεκάθαρες σχέσεις ωφελούν πάντα την ομάδα.
  5. Η αντιμετώπιση της αποτυχίας είναι ένα βασικό στοιχείο που πρέπει να μάθουν οι αθλητές από τον προπονητή. Μεγαλύτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στο πως μαθαίνουμε από τα λάθη μας και ότι μόνο έτσι βελτιωνόμαστε.
  6. Όρισε στόχους οι οποίοι θα ικανοποιούν αποκλειστικά εσένα, δε χρειάζεται να ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες των άλλων. Αντιμετώπισε αυτούς τους στόχους θετικά  και ενίσχυσε τον εαυτό σου όταν τους πετυχαίνεις.
  7. Στην διάρκεια της νοερής εξάσκησης, αφιέρωσε ένα μέρος για να φανταστείς πως θα είναι ο εαυτός σου όταν θα έχει πετύχει τους στόχους του. Νοιώσε τα συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης.
  8. Η εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης και διαχείρισης του άγχους ωφελεί στην τόνωση της αυτοπεποίθησης καθώς οι αθλητές ξεπερνούν πιο εύκολα τις δυσκολίες  και αποδίδουν καλύτερα.

Αυτοδιάλογος

Standard

 

Αυτοδιάλογος, είναι οι σκέψεις των αθλητών που γίνονται πριν, μετά ή κατά τη διάρκεια του αγώνα, κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή της νοερής απεικόνισης και εκτελούνται σιωπηρά ή φωναχτά. Οι σκέψεις αυτές μπορούν να επηρεάσουν την απόδοσή τους θετικά ή αρνητικά και ανάλογα με το περιεχόμενό τους. Μαθαίνουμε λοιπόν να κατευθύνουμε αυτές τις σκέψεις ώστε να έχουμε θετικά αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας τον αυτοδιάλογο.

Ο αυτοδιάλογος παρακίνησης είναι αυτός που χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να ενθουσιάσουμε το άτομο, να πιστέψει στον εαυτό του, να προσπαθήσει περισσότερο, να αποκτήσει θετική στάση κτλ. Χρησιμοποιείται κυρίως όταν η κίνηση ή η άσκηση απαιτούν δύναμη και αντοχή

Ο αυτοδιάλογος καθοδήγησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκμάθηση δεξιοτήτων, στη διόρθωση λαθών και στη δημιουργία της κατάλληλης ψυχικής διάθεσης. Στόχος του είναι να επισημάνει τα διάφορα τμήματα της εκτέλεσης των δεξιοτήτων με λέξεις κλειδιά και να καθορίσει τον ρυθμό εκτέλεσης τους. Η προσοχή εστιάζεται σε σημεία κλειδιά και ο αυτοδιάλογος κατευθύνει τις κατάλληλες ενέργειες.

Ο αυτοδιάλογος με θετικές σκέψεις τονώνει την αυτοεκτίμηση, την αυτοπεποίθηση και την αυτοαξία του αθλητή. Ο θετικός αυτοδιάλογος μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τις διάφορες φάσεις του παιχνιδιού για να τονώσει τον αθλητή μετά από κάποια αποτυχημένη ενέργεια. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια εκμάθησης των δραστηριοτήτων και την σωστή εκτέλεσή τους, ως επιβράβευση.