Psychinfo.gr

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Brown University έδειξε ότι η συμμετοχή σε μια ανταγωνιστική ομάδα για την απώλεια βάρους, επηρέασε σημαντικά τα αποτελέσματα. Στην έρευνα συμμετείχαν 3 ομάδες οι οποίες ανταγωνίστηκαν η μία την άλλη στην απώλεια βάρους και τη σωματική δραστηριότητα. Οι συμμετέχοντες που έχασαν τουλάχιστον 5% του σωματικού βάρους τους, ήταν κατά μεγάλο ποσοστό στις ίδιες ομάδες και σε ομάδες με περισσότερα μέλη. Τα άτομα που ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής επιρροής, φάνηκε ότι έχουν αυξημένες πιθανότητες για σημαντική απώλεια βάρους έως και 20%.

Επίσης τα ατομικά χαρακτηριστικά συσχετίστηκαν με την απώλεια βάρους. Τα παχύσαρκα άτομα είχαν μεγαλύτερο ποσοστό από τους υπέρβαρους. Οι αρχηγοί των ομάδων έχωσαν περισσότερο βάρος κάτι που ίσως οφείλεται σε αυξημένα κίνητρα. Σύμφωνα με τους ερευνητές όλοι επηρεαζόμαστε απo τους ανθρώπους γύρω μας, άρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την κοινωνική επιρροή για να προωθήσουμε την απώλεια βάρους.

Jessica Gokee LaRose, Tricia M. Leahey, Brad M. Weinberg, Rajiv Kumar, Rena R. Wing (2012). Young adults’ performance in a low intensity weight loss campaign. Obesity.

Η έρευνα των Νορβηγών von Soest και συνεργατών, εξέτασε 2.890 συμμετέχοντες απο τους οποίους το 4.9 των γυναικών και το 2.2 των αντρών πραγματοποίησαν τουλάχιστον μία πλαστική επέμβαση. Φάνηκε ότι οι γυναίκες με ψυχολογικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη, διαταραχές άγχους, αυτοκαταστροφικές τάσεις, διαταραχές διατροφής και χρήση ουσιών, είναι πιο πιθανό να καταφύγουν σε κοσμητική  πλαστική χειρουργική, ενώ οι κοινωνικο-δημογραφικοί παράγοντες δεν σχετίζονται με την τελική τους απόφαση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά την χειρουργική επέμβαση δεν ενισχύθηκε η γενική ικανοποίηση για την εμφάνιση. Συμπερασματικά, προσοχή πρέπει να δίνεται ώστε η πλαστική χειρουργική να μη χρησιμοποιείται για την ανακούφιση της ψυχικής υγείας. Δεν είναι πάντα η κατάλληλη λύση και πολλές φορές θα πρέπει να προηγηθεί ψυχοθεραπεία πριν ληφθεί αυτή η απόφαση.

πηγή:

von Soest, T., Kvalem, I., and Wichstrøm, L. (2012). Predictors of cosmetic surgery and its effects on psychological factors and mental health: a population-based follow-up study among Norwegian females. Psychological Medicine, 42 (03), 617-626

Έρευνα στάσεων για τη διατροφή και την άσκηση

Υψηλότερα ποσοστά πόνου στους παχύσαρκους έδειξε η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Stony Brook University ρωτώντας τηλεφωνικά πάνω από 1 εκατομμύριο Αμερικάνους. Το 63% απο τους 1.010.762 που εξετάστηκαν ήταν πάνω απο το φυσιολογικό βάρος (παχύσαρκοι 38% και  25% υπέρβαροι), οι οποίοι σε σύγκριση με τα άτομα φυσιολογικού βάρους ανέφεραν 20% αυξημένα επίπεδα πόνου. Επίσης όσο αυξάνονταν το βάρος τόσο αυξάνονταν και τα επίπεδα του πόνου που ανέφεραν οι συμμετέχοντες στην έρευνα.

Οι πόνοι αυτοί μπορεί να σχετίζονται με επώδυνες παθήσεις οι οποίες προκαλούν μειωμένη κινητική δραστηριότητα. Εκτός από την παρουσία άλλων ασθενειών, η παχυσαρκία προκαλεί μυοσκελετικούς πόνους. Ίσως και τα αυξημένα επίπεδα λίπους στο σώμα προκαλούν φυσιολογικές διαδικασίες που οδηγούν σε φλεγμονή και πόνο. Επίσης η κατάθλιψη εμφανίζεται συχνά σε παχύσαρκα άτομα, η οποία πιθανά σχετίζεται με τον πόνο.

Έρευνα του Uppsala University, της Σουηδίας έδειξε ότι περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες ευθύνονται για την αίσθηση της πείνας, ενεργοποιούνται περισσότερο όταν υπάρχει έλλειψη ύπνου. Επίσης σε προηγούμενη έρευνα φάνηκε ότι μετά από μια νύχτα απώλειας του συνολικού ύπνου, περιορίστηκε η κατανάλωση της ενέργειας την επόμενη μέρα.

Τα συμπεράσματα προήλθαν από έρευνες που πραγματοποιήθηκαν με λειτουργικό  μαγνητικό τομογράφο, όπου μελετήθηκαν άντρες μετά από μια νύχτα χωρίς ύπνο.  Φάνηκε ότι ενεργοποιήθηκαν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επιθυμία για την λήψη τροφής. Τα αποτελέσματα προειδοποιούν ότι η έλλειψη ύπνου, λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής,  πιθανά είναι σημαντικός παράγοντας για την αύξηση βάρους.

Πρόσφατη μελέτη του University of Massachusetts Amherst δείχνει ότι η συναισθηματική αντίδραση ενός ατόμου που έχει βιώσει ένα τραυματικό γεγονός, μειώνεται σημαντικά αν το άτομο αυτό παραμείνει ξύπνιο μετά από το γεγονός αυτό, διότι ο ύπνος προστατεύει τα αρνητικά συναισθήματα. Επιπλέον αν η ανησυχητική εικόνα προβληθεί ξανά ή ανακαλεστεί με την μνήμη, η συναισθηματική αντίδραση θα είναι πιο έντονη στα άτομα που έχουν κοιμηθεί συγκριτικά με τα άτομα που δεν έχουν κοιμηθεί.

Ίσως αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί εξελικτικά, προκαλώντας πολύ έντονα αρνητικά συναισθήματα ώστε να αποφεύγονται παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Σήμερα, τα ευρήματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις έντονων γεγονότων  γνωρίζοντας ότι η ένταση των συναισθημάτων μπορεί να μειωθεί με την έλλειψη ύπνου. Άλλωστε είναι σύνηθες σε αυτές τις περιπτώσεις να μην μπορούμε να κοιμηθούμε, σαν το μυαλό μας να το αποφεύγει.