Παθητική Επιθετικότητα

Κανονικό

Η παθητική επιθετικότητα είναι συνήθως σκόπιμη συμπεριφορά. Παίρνει πολλές μορφές και γενικά μπορεί να περιγραφεί σαν μη-λεκτική επιθετικότητα που εκδηλώνεται με αρνητική συμπεριφορά. Άτομα που εμφανίζουν παθητική επιθετικότητα αντί για να επικοινωνήσουν με ειλικρίνεια όταν αισθάνονται αναστατωμένοι, ενοχλημένοι ή απογοητευμένοι, εμφανίζουν αλλαγές στη συμπεριφορά, είναι σκυθρωποί, κλείνονται στον εαυτό τους και εμφανίζουν αντίσταση στην επικοινωνία ή τα αιτήματα των άλλων δημιουργώντας σύγχυση γύρω από το θέμα. Η παθητική επιθετικότητα μπορεί να είναι απροκάλυπτη με προφανείς συμπεριφορές ή συγκεκαλυμμένη (χωρίς να εμφανίζονται οι παραπάνω συμπεριφορές).

Η παθητική επιθετικότητα αποτελεί ένα καταστροφικό πρότυπο συμπεριφοράς το ο ποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης. Τα αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται και η γενικότερη αρνητική στάση μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη φθορά και πόνο σε όσους όσους εμπλέκονται σε αυτές τις συμπεριφορές. Μέσα απο αυτές τις συμπεριφορές προκαλείται ανασφάλεια σε όλες τις πλευρές, αρνητικές στάσεις και αρνητικά συναισθημάτα.

Η παθητική επιθετικότητα εμφανίζεται σε κάποιο βαθμό στην καθημερινότητα του καθενός, σαν ένας τρόπος για να αποφεύγονται οι έντονες συγκρούσεις. Όλοι μπορεί να εμφανίσουμε αυτού του είδους τις συμπεριφορές. Το πρόβλημα αναγνωρίζεται όταν η παθητική επιθετικότητα επαναλαμβάνεται διαρκώς στις προσωπικές ή εργασιακές σχέσεις. Τα προβλήματα ψυχικής υγείας χαρακτηρίζονται απο μακροχρόνια πρότυπα συμπεριφοράς τα οποία επηρεάζουν σημαντικά το πώς ένα άτομο σκέφτεται αισθάνεται και αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Μια διαταραχή μπορεί να κάνει δύσκολη την κοινωνικοποίηση και να αποτρέψει το άτομο απο τη διαμόρφωση σταθερών, μακροχρόνιων σχέσεων.

Τα πρότυπα παθητικής επιθετικότητας μπορεί να προέρχονται από γονείς οι οποίοι προσπαθούν να ελέγχουν τα πάντα και δεν επιτρέπουν στο παιδί τους να εκφράσουν ελεύθερα τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Συνήθως τιμωρούν την εξωστρεφή συμπεριφορά. Το παιδί θα υποκαταστήσει την ανοιχτή έκφραση των σκέψεων και συναισθημάτων σύμφωνα με τα πρότυπα των γονέων του για το τι είναι καλό παιδί ή όχι. Έτσι το παιδί θα μάθει να επαναστατεί παθητικά αντιδρώντας με διάφορες συμπεριφορές.

Παραδείγματα συμπεριφορών παθητικής επιθετικότητας:

Απάθεια: αδιαφορία, ψυχρότητα, ψεύτικο χαμόγελο, κατάχρηση ουσιών, ανυπαρξία αυθορμητισμού

Ασάφεια: δεν δίνουν σημασία στα γεγονότα, αποφυγή συγκρούσεων, αποφυγή συζήτησης και επικοινωνίας, δεν αναπτύσσονται πλήρως τα επιχειρήματα στις συνομιλίες, εσκεμμένη καθυστέρηση κάποιων διαδικασιών.

Ηττοπάθεια: επιλέγουν αναξιόπιστα άτομα, επιρρέπεια σε ατυχήματα, σκόπιμη παρουσίαση ανικανότητας.

Ψυχαναγκαστική συμπεριφορά: εμμονή με την υπερβολική καθαριότητα, συνεχείς έλεγχοι, τελειομανία.

Ψυχολογική χειραγώγηση: πρόκληση στην επιθετικότητα και στη συνέχεια υπερπροστατευτικότητα, συναισθηματικός εκβιασμός, ψευδή κλάματα.

Μυστικοπαθής συμπεριφορά: δυσαρέσκεια για τους άλλους, μουρμουρητά σχόλια, αποφεύγει επαφή με τα μάτια, δικαιολογίες για την αποφυγή καταστάσεων

Αυτο-ενοχοποίηση: ζητάνε συγνώμη πολύ συχνά και είναι υπερβολικοί κριτές για τον εαυτό τους, θυματοποίηση και κατηγορία των άλλων για κάποιες ευθύνες

 

Πως θα ξεπεράσουμε τη παθητική επιθετική συμπεριφορά μας

  • Αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα που προκαλούν τη συμπεριφορά μας
  • Αναγνωρίζουμε τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς μας στους άλλους
  • Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις ενέργειες και τις αντιδράσεις μας
  • Προσπαθούμε να μην αισθανόμαστε επιθετικοί όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα αλλά να λαμβάνουμε μια αντικειμενική εικόνα της κατάστασης
  • Μαθαίνουμε να εκφράζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας με ειλικρίνεια ώστε να ενισχύουμε τις σχέσεις μας

 

Πως θα αντιμετωπίσουμε την παθητική επιθετική συμπεριφορά των άλλων

  • Δεν πρέπει να αισθανόμαστε την συμπεριφορά αυτή σαν προσωπική επίθεση προς τα εμάς.
  • Αναγνωρίζουμε πως λειτουργεί η παθητική επιθετικότητα και προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον άλλο και τη συμπεριφορά του.
  • Εξηγούμε για το πώς η συμπεριφορά αυτή μας επηρεάζει, επικοινωνούμε ήρεμα χωρίς να κατηγορούμε για το πως νοιώθουμε, τι σκεφτόμαστε.
  • Δεν κατηγορούμε τον εαυτό μας για τις αντιδράσεις των άλλων.
  • Προσπαθούμε να είμαστε ειλικρινείς από την πλευρά μας.
  • Εάν η παθητική επιθετικότητα συνεχίζει να μας επηρεάζει αρνητικά θέτουμε όρια γύρω από τον εαυτό μας και κανόνες για το τι μπορούμε να δεχτούμε και τι ότι. Αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας με ένα θετικό τρόπο.
  • Είμαστε υπομονετικοί θυμός ή επιθετικότητα θα προκαλέσουν χειρότερες αντιδράσεις.
  • Δεν είμαστε αυταρχικοί στο να τους δείξουμε πώς θα σεβαστούν τις απόψεις και τις ιδέες μας και το τι είναι αξιόλογο σε εμάς.
  • Περιμένουμε έως ότου ηρεμήσει η κατάσταση και στη συνέχεια προσεγγίζουμε το πραγματικό πρόβλημα.
  • Θυμόμαστε ότι τα παθητικά επιθετικά άτομα φοβούνται την απόρριψη και έχουν μεγάλο άγχος.

9 Βήματα για να Πετύχουμε τους Στόχους της Νέας Χρονιάς

Κανονικό

2015Πως θα επιτύχουμε στους στόχους του νέου έτους; Πολύ εύκολα να παίρνουμε αποφάσεις για το νέο έτος και να θέτουμε νέους στόχους, συχνά χωρίς να ορίσουμε το πώς θα τους πραγματοποιήσουμε. Ακολουθούν τα βήματα για επιτυχημένους στόχους της νέας χρονιάς

1. Σκεφτόμαστε και ορίζουμε τις αλλαγές και τις βελτιώσεις που θα θέλαμε να κάνουμε.  Γνωρίζουμε ότι θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και μόνο έτσι αντιμετωπίζουμε το φόβο της αλλαγής.

2. Ρωτάμε τον εαυτό μας τι μπορούμε να κάνουμε για να βελτιωθούμε. Δεν επιλέγουμε στόχους τους οποίους δεν θα καταφέρουμε να τους πραγματοποιήσουμε.

3. Μετατρέπουμε τα μεγάλα προβλήματα σε μικρότερα, χωρίζουμε τους μεγαλύτερους στόχους σε μικρότερα κομμάτια.

4. Κάνουμε μια λίστα με τους μικρότερους στόχους και όχι με τους μεγάλους ώστε να είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν.

5. Ορίζουμε τις συμπεριφορές που θα ακολουθήσουμε. Αναπτύσσουμε συγκεκριμένα σχέδια για να κατευθύνουμε τις συμπεριφορές μας.  Ξεκινάμε την επίτευξη των στόχων άμεσα χωρίς να δίνουμε περιθώρια προσαρμογής στον εαυτό μας.

6. Καταγράφουμε τους στόχους μας και τους τοποθετούμε ώστε να τους βλέπουμε συχνά. Επίσης καταγράφουμε την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μας και τους τρόπους που θα την αντιμετωπίσουμε πριν προκύψει.

7. Ελέγχουμε αν πραγματοποιούμε τους μικρότερους στόχους, δημιουργούμε τρόπους αξιολόγησης. Δημιουργούμε μια ομάδα υποστήριξης και δεσμευόμαστε σε οικογένεια φίλους ή σε όποιον άλλο αισθανόμαστε άνετα. Καταγράφουμε την προσπάθεια μας, κρατάμε ημερολόγιο με τις επιτυχίες μας.

8. Δίνουμε έμφαση στη διαδικασία και την πρόοδο των επιμέρους μικρών στόχων, όχι στον τελικό στόχο.

9. Γνωρίζοντας ότι ο ενθουσιασμός θα φθίνει με την πάροδο του χρόνου θα πρέπει να δίνουμε συνεχώς την επιβράβευση που επιβεβαιώνει την προσπάθεια μας και την σταδιακή επίτευξη των στόχων.

13 Σημάδια για να εντοπίσουμε τα ψέμματα

Κανονικό

liarΜη λεκτικά σήματα πολλές φορές αποκαλύπτουν ότι κάποιος προσπαθεί να μας εξαπατήσει. Οι παρακάτω ενδείξεις υποδεικνύουν ότι κάτι δεν πάει καλά:

1. Υπάρχει γενική νευρικότητα το σώμα δεν μπορεί να βολευτεί σε καμία θέση. Επίσης μπορεί να υπάρχουν νευρικές κινήσεις των ποδιών ή των χεριών.

2. Παίρνουν βαθιές εισπνοές και εκπνοές για να ηρεμήσουν και o λαιμός είναι ξερός εσωτερικά και ξεροκαταπίνουν.

3. Προσπαθούν να καλύψουν το στόμα, τα αφτιά, το πηγούνι ή τη μύτη. Υπάρχει δάγκωμα των χειλιών. Σημάδια που δείχνουν έλειψη άνεσης.

4. Σκουπίζουν τον λαιμό απο τον ιδρώτα. Ο ιδρώτας είναι απόκριση του συμπτώματος “μάχης ή φυγής” που προκαλείται από το στρες. Επίσης έχουν ιδρωμένα χέρια τα οποία προδίδουν την αγωνία.

5. Κινήσεις της γνάθου. Η παλίνδρομη κίνηση της γνάθου διεγείρει τους σιελογόνους αδένες και γίνεται στην προσπάθεια να υγρανθεί το ξηρό στόμα και ο λαιμός.

6. Τα μάτια συνήθως αποκαλύπτουν που στρέφεται η προσοχή. Όσοι λένε ψέματα κοιτάζουν συνήθως προς την πλησιέστερη έξοδο ή κοιτάζουν το ρολόι τους όταν επιθυμούν να συντομεύσει μια συνομιλία. Επίσης υπάρχει αποφυγή του βλέμματος του άλλου όπως και υπερβολική κίνηση στο ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων.

7. Τα πόδια δείχνουν που στρέφεται η προσοχή. Για παράδειγμα αν τα πόδια κοιτούν προς την πόρτα σηματοδοτείται η επιθυμία να ξεφύγουμε από μια δυσάρεστη κατάσταση. Το βλέμμα τις περισσότερες φορές στρέφεται προς τα κάτω.

8. Έλλειψη χειρονομιών. Όσοι λένε ψέματα συνήθως αντιμετωπίζουν δυσκολία στην έκφραση των χεριών, συνήθως έχουν τα χέρια κλειστά και κοντά στο σώμα και οι αγκώνες είναι κλειδωμένοι. Μπορεί να κρύβουν τα χέρια στις τσέπες ή πίσω από το σώμα ώστε να μην προδόσουν τη νευρικότητα.

9. Προς τα πίσω κίνηση της κεφαλής. Οι ψεύτες έχουν την τάση να κινούν το κεφάλι ελαφρά προς τα πίσω όταν λένε ψέματα διότι προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από την πηγή του άγχους τους.

10. Προς τα πίσω κλίση όλου του σώματος. Γενικότερα έχουμε την τάση να κλίνουμε προς τους ανθρώπους και τα πράγματα που μας αρέσουν και να αποστασιοποιούμαστε απο αυτά που αντιπαθούμε.

11. Καλύπτουν το στέρνο τους για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από την απειλή της ανακάλυψης. Οι γυναίκες που μπορεί να φορούν περιδέραια τα χρησιμοποιούν ως μέσο για να καλύψουν το στέρνο τους.

12. Δημιουργούν όρια μεταξύ των ατόμων που επικοινωνούν τοποθετώντας αντικείμενα ανάμεσά τους.

13. Δίνουν μεγάλη έμφαση σε λεπτομέρειες αντί για το βασικό νόημα της συζήτησης.

Οι οπτικές αυταπάτες και η κατανάλωση τροφής

Κανονικό

Οι έρευνες αναφέρουν ότι η ποσότητα τροφής που καταναλώνουμε στα γεύματα πολλές φορές ρυθμίζεται υποσυνείδητα. Ο εγκέφαλος μας μπορεί με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχεται να επηρεάζει αρκετά την διατροφή μας.  Με λίγο προγραμματισμό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα εφέ των ψευδαισθήσεων στην διατροφή μας. Σε ένα πείραμα ζητήθηκε απο τους συμμετέχοντες να συγκρίνουν την ποσότητα τροφής σε πιάτα διαφορετικού μεγέθους.

Η οπτική ψευδαίσθηση του Delboeuf δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος δύο κύκλων ίσου μεγέθους διαφορετικά όταν βρίσκονται σε διαφορετικά περιγράμματα. Κάθε φορά που γεμίζουμε το πιάτο μας ο εγκέφαλος μας μας δίνει πληροφορίες για την ποσότητα της τροφής. Η ψευδαίσθηση αυτή είναι μια από τις πολλές αυταπάτες που επηρεάζουν τις διατροφικές επιλογές μας.
 Η ποσότητα τροφής υπερεκτιμάται σε μικρά πιάτα και υποεκτιμάται σε μεγάλα πιάτα. Όσοι χρησιμοποίησαν μικρά πιάτα σέρβιραν λιγότερη ποσότητα τροφής κατά 12% ενώ όσοι χρησιμοποίησαν μεγάλα πιάτα σέβιραν περισσότερη τροφή κατά 13%. Το μέσο πιάτο φαγητού στην Αμερική έχει αυξηθεί κατά 23% απο το 1900 και έπειτα. Τα ψηλότερα ποτήρια επηρεάζει το μέγεθος της ποσότητας των ποτών. Γενικά έχουμε την τάση να υπερεκτιμάμε το ύψος σε σχέση με το μήκος.
 Τα αντίθετα χρώματα μεταξύ του φαγητού και του πιάτου, όπως και τα αντίθετα χρώματα μεταξύ του τραπεζιού και του πιάτου, μας αναγκάζουν να εστιάζουμε την προσοχή μας καλύτερα στην τροφή και δίνουν την εντύπωση της αυξημένης ποσότητας. Τα γεύματα που έχουν ομοιόμορφο χρώμα τείνουν να είναι λιγότερο χορταστικά.
Το κόκκινο χρώμα μας δίνει την εντύπωση ότι η τροφή θα είναι γλυκιά σαν τα ώριμα φρούτα. Αν αντικαταστήσουμε τη ζάχαρη με κόκκινες τροφές θα έχουμε κάποια μείωση στο σύνολο των θερμίδων που καταναλώνουμε.  Τα μπλε πιάτα τείνουν να μειώνουν την όρεξη επειδή το μπλε είναι ένα χρώμα το οποίο δεν εμφανίζεται φυσικά στα τρόφιμά μας.
Τα υγιεινά τρόφιμα στο ύψος του ματιού, προκαλούν ως ερέθισμα την επιθυμία μας για κατανάλωση. Επίσης θα πρέπει να αποφεύγουμε την έκθεση μας σε εικόνες ανθυγιεινού φαγητού και διαφημίσεων οι οποίες προκαλούν πλασματική πείνα.
Γενικά πρέπει να υιοθετήσουμε μια ρουτίνα στο φαγητό. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζουμε το πότε και τι θα φάμε και μειώνεται η προσοχή μας για την αναζήτηση τροφής η οποία παράλληλα αυξάνει και την όρεξη.

Συναισθηματική κακοποίηση

Κανονικό

needle1_b

Προκειμένου να ικανοποιήσει κάποιος τις ανάγκες του μπορεί να ασκήσει βία, η οποία θα έχει φυσική ή συναισθηματική μορφή. Η συναισθηματική κακοποίηση πολλές φορές δεν γίνεται αντιληπτή.

Αν αναγνωριστούν νωρίς οι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι χειραγωγούν του άλλους συναισθηματικά, μπορεί να προλάβουν τη δυστυχία και τα αρνητικά συναισθήματα πριν συμβούν. Μπορούμε να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας σε συναισθηματικό επίπεδο και να μάθουμε να αμυνόμαστε απέναντι στις τακτικές αυτής της μορφής.

Κάποιες μορφές συναισθηματικής κακοποίησης είναι οι παρακάτω:

  • Απαξίωση, εξευτελισμός, υποτίμηση, απόρριψη
  • Λεκτική εξύβριση, ταπείνωση, ειρωνεία, πολύ αυστηρές κριτικές και κατηγορίες
  • Εκφοβισμός και απειλές, σωματικής βίας, χωρισμού, αυτοκτονίας κτλ
  • Αδιαφορία για τις ανάγκες και τα συναισθήματα του άλλου
  • Τιμωρία, επιθετική και εχθρική συμπεριφορά
  • Φαντασιώσεις και παραποίηση γεγονότων
  • Περίοδοι άρνησης, σιωπής και απομόνωσης
  • Αποφυγή συζητήσεων και ελλιπείς πληροφορίες

Ο θύτης:

  • Αρνείται τις πράξεις του
  • Νοιώθει ενοχές  μετά από τις πράξεις του
  • Εκλογικεύει τις πράξεις του και τις δικαιολογεί
  • Περνάει μια περίοδο φυσιολογικής-ιδανικής συμπεριφοράς και δίνει ελπίδες βελτίωσης
  • Δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για να επαναλάβει τη συμπεριφορά του
  • Οτιδήποτε αναφέρεται το χρησιμοποιεί εναντίον του θύματος με αρνητικό τρόπο

Το θύμα:

  • Απολογείται για οποιαδήποτε κατηγορία
  • Δικαιολογεί με οποιοδήποτε τρόπο τη συμπεριφορά του άλλου
  • Αναλαμβάνει την ευθύνη των καυγάδων
  • Φοβάται να πράξει για να μην προκαλέσει αναστάτωση και νοιώθει άγχος
  • Φοβάται ότι θα υποστεί αντίποινα για τις πράξεις του
  • Αλλάζει τη συμπεριφορά του και τις επιλογές του εξαιτίας του φόβου
  • Είναι νευρικό και αγχωμένο
  • Έχει καταθλιπτική συμπεριφορά και εμφανίζει κόπωση
  • Κατηγορεί και μειώνει τον εαυτό του

Τα στάδια της συναισθηματικής κακοποίησης:

  • Δημιουργία έντασης

  • Θυμός, καυγάδες

  • Συμφιλίωση

  • Ηρεμία

Η αντίληψη του χρόνου

Κανονικό

017892000123597649811468Η αντίληψη του χρόνου αναφέρεται στην υποκειμενική εμπειρία του χρόνου, που προσδιορίζεται απο την αντίληψη της διάρκειας γεγονότων. Ο χρόνος αντίληψης μεταξύ δύο γεγονότων αναφέρεται σαν αντιληπτή διάρκεια. Η αντιληπτή διάρκεια μπορεί να διαφέρει απο άτομο σε άτομο ανάλογα με τα βιώματά του και την εξέλιξη των νευρωνικών μηχανισμών του.

Οι θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί υποστηρίζουν ότι ο χρόνος ενός γεγονότος προκύπτει απο πληροφορίες σχετικά με τις σχέσεις άλλων γεγονότων όπου η διάρκεια τους είναι γνωστή. Ως προς την εγκεφαλική λειτουργία υποστηρίζεται ότι οι διαφορετικοί τύποι των αισθητηριακών πληροφοριών (ακοή, όραση, αφή κτλ) επεξεργάζονται τις πληροφορίες σε διάφορες ταχύτητες που εκφράζουν και τον χρόνο εξωτερικών ερεθισμάτων.

Ψευδαισθήσεις στην αντίληψη του χρόνου μπορεί να συμβαίνουν όπως επιβράδυνση, διακοπή, επιτάχυνση, οπισθοδρόμηση. Κάποια παραδείγματα είναι τα παρακάτω:

  • Τείνουμε να θυμηθούμε τα πιο πρόσφατα γεγονότα σαν πιο παλιά απο ότι είναι ή το αντίστροφο, δηλαδή θυμόμαστε τα πιο παλιά γεγονότα σαν πιο πρόσφατα.
  • Αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά την διάρκεια του χρόνου, μικρά σε διάρκεια γεγονότα τα θυμόμαστε μακρύτερα και το αντίθετο.
  • Τα ακουστικά ερεθίσματα φαίνεται να διαρκούν περισσότερο από ότι τα οπτικά.
  • Φαινόμενο Kappa: Η διάρκεια του χρόνου μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερη όταν υπάρχουν πολλά νέα ερεθίσματα (πχ ένα ταξίδι σε νέους προορισμούς).
  • Η διάρκεια του χρόνου μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερη όταν υπάρχει μεγαλύτερη ένταση ερεθίσματος (πχ ένταση ήχου).
  • Η διάρκεια του χρόνου μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερη όταν υπάρχει συναισθηματική ένταση.
  • Το φαινόμενο Oddball: Η αίσθηση ότι σταματάει ο χρόνος, για παράδειγμα σε μεγάλες στιγμές έντασης μιας στιγμής απειλητικής για τη ζωή μας ,όπου ενεργοποιείται την αντίδραση μάχης η φυγής (skydives, bungee jumping).
  • Το φαινόμενο Deja vu: εσφαλμένα πιστεύουμε ότι έχουμε βιώσει μια εμπειρία. Μπορεί να οφείλεται σε ετεροχρονισμένη ενεργοποίηση των νευρώνων του εγκεφάλου.

Έχει βρεθεί ότι η αντίληψη των συναισθημάτων άλλων ατόμων αλλάζει την αίσθηση του χρόνου. Για παράδειγμα αν κάποιος περνάει χρόνο με ένα άτομο που μιλάει και περπατάει πολύ αργά τότε το εσωτερικό ρολόι του πρώτου ατόμου μπορεί να επιβραδυνθεί. Όταν αισθανόμαστε δέος αυξάνεται και η αίσθηση διάρκειας του χρόνου. Ερεθίσματα που προκαλούν τρόμο όπως πχ τα θρίλερ επιβραδύνουν την αντίληψή μας για το χρόνο.Η κατάθλιψη μπορεί να αυξήσει την ικανότητα ενός ατόμου να αντιλαμβάνεται το χρόνο με ακρίβεια. Άτομα με κατάθλιψη επικεντρώνονται λιγότερο σε εξωτερικούς παράγοντες που μπορεί να παραποιήσουν την αίσθηση του χρόνου. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται “καταθλιπτικός ρεαλισμός”.

Η αίσθηση του χρόνου επιταχύνεται με την αύξηση της ηλικίας στον άνθρωπο. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη μείωση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Όμως αναλογικά η μία μέρα σε ένα 11χρονο παιδί είναι περίπου το 1/4.000 της ζωής του, σε ένα 55χρονο είναι περίπου το 1/20000. Εάν η αντίληψη του χρόνου βασίζεται στην αναλογικότητα της ηλικίας θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ποσοτικά την αίσθηση του χρόνου ως εξής έως 10 χρονών (1x) έως 20 (2x), έως 30 (3x), έως 40 (4x), κ ούτω καθεξής. Τα περισσότερα εξωτερικά και εσωτερικά ερεθίσματα είναι νέα για τα μικρά παιδιά και τους προκαλούν έντονες εντυπώσεις και συναισθήματα ώστε και ο χρόνος να τους φαίνεται μακρύτερος.

 

 

Η σημασία της εμφάνισης

Κανονικό

 

Ποια είναι η σημασία της εμφάνισης; Βλέπουμε πόσο διαφορετική είναι η αντίδραση των περαστικών όταν πέφτει στο έδαφος ένα άτομο που φοράει διαφορετικά ρούχα.