Παρενέργειες απο τη στέρηση ύπνου

Standard

sleep-deprivation

Αν και υποτιμημένος, ο ύπνος συντελεί στην πνευματική και προσωπική ανάπτυξη. Με τον ύπνο αναδομείται το σώμα μας και το μυαλό μας. Αν δεν ξεκουραζόμαστε επαρκώς η εξουθένωση θα είναι η φυσική συνέπεια. Για να αποδίδουμε σε μέγιστο βαθμό η ξεκούραση είναι απαραίτητη.

Σε περιπτώσεις στέρησης ύπνου εμφανίζονται τα παρακάτω συμπτώματα:

Ψυχολογικά

  • ευερεθιστότητα
  • γνωστική δυσλειτουργία
  • μείωση της μνήμης
  • μειωμένη ηθική κρίση
  • παραισθήσεις
  • μειωμένος χρόνος αντιδρασης

Σωματικά

  • τρέμουλο
  • ταχυκαρδία
  • ακμή
  • καταστολή
  • διαταραχή ανοσοποιητικού
  • κίνδυνος διαβήτη τύπου ΙΙ
  • πιθανότητες παχυσαρκίας
  • μείωση θερμοκρασίας του σώματος

Επιπτώσεις των αρνητικών συναισθημάτων στην υγεία μας

Standard

Η σύνδεση μεταξύ μυαλού και σώματος είναι πολύ ισχυρή με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας. Τα συναισθήματα και οι εμπειρίες μας επιδρούν στα κύτταρα μας και μπορεί να προκαλέσουν πόνο και σοβαρές επιπλοκές σε διάφορα σημεία του σώματός μας. Η εικόνα παρουσιάζει τις περιοχές του σώματος που επηρεάζονται απο διαφορετικά συναισθήματα. emotional_pain_chart

Ναρκισσιστική Διαταραχή

Standard

361580-narkissos

Η Ναρκισσιστική διαταραχή κατατάσσεται στις διαταραχές προσωπικότητας. Συνήθως η ναρκισσιστική διαταραχή εμφανίζεται στην πρώιμη ενήλικη ζωή κάνοντας το άτομο να ξεχωρίζει διότι υπάρχει διάχυτο το πρότυπο μεγαλείου και η ανάγκη για θαυμασμό. Ο νάρκισσος προσδοκά να εμφανίζεται ως ανώτερος μεγαλοποιώντας τα επιτεύγματα και τα ταλέντα του. Συγχρόνως πιστεύει ότι είναι εξαιρετικός και μοναδικός και πρέπει να συναναστρέφεται με υψηλού επιπέδου ανθρώπους καθώς μόνο από αυτούς γίνεται κατανοητός. Ενώ συχνά ασχολείται με φαντασιώσεις επιτυχίας, δύναμης, ευφυΐας και ομορφιάς.

Απαιτεί διαρκή θαυμασμό και έχει την αίσθηση ότι κατέχει ιδιαίτερα δικαιώματα και προσδοκά ευνοϊκή αντιμετώπιση ή συμμόρφωση των άλλων. Αρνείται να παραδεχτεί τα λάθη του γιατί κυρίως φταίνε οι άλλοι. Ενώ ο ίδιος έχει αλαζονικές και υπεροπτικές συμπεριφορές, συνήθως περιφρονεί τα άτομα του περιβάλλοντός του. Πολλές φορές είναι ζηλόφθονος με τους άλλους ή πιστεύει το αντίστροφο ότι δηλαδή οι άλλοι είναι ζηλόφθονοι μαζί του.

Το άτομο με αυτή τη διαταραχή εμφανίζει δυσκολία στις προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, στην επαγγελματική ζωή του και στην καθημερινή του λειτουργικότητα. Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, τους άλλους ή τα γεγονότα παρεκκλίνει από το φυσιολογικό. Επίσης μπορεί να εμφανίσει έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις και προβληματικό έλεγχο των παρορμήσεων του. Παράλληλα εμφανίζει επίσης έλλειψη ενσυναίσθησης και κατανόησης των άλλων.

Η θεραπεία της ναρκισσιστικής διαταραχής είναι δύσκολη διότι το άτομο παρουσιάζει αρνητική στάση απέναντι στον θεραπευτή, στην ομάδα αλλά και κυρίως στην αποδοχή της διαταραχής του. Εάν το άτομο αποκτήσει συναίσθηση της παθολογικής λειτουργικότητάς του, μπορεί σταδιακά να βελτιωθεί.

 

πηγή: DSM-IV-TR

 

Παθητική Επιθετικότητα

Standard

Η παθητική επιθετικότητα είναι συνήθως σκόπιμη συμπεριφορά. Παίρνει πολλές μορφές και γενικά μπορεί να περιγραφεί σαν μη-λεκτική επιθετικότητα που εκδηλώνεται με αρνητική συμπεριφορά. Άτομα που εμφανίζουν παθητική επιθετικότητα αντί για να επικοινωνήσουν με ειλικρίνεια όταν αισθάνονται αναστατωμένοι, ενοχλημένοι ή απογοητευμένοι, εμφανίζουν αλλαγές στη συμπεριφορά, είναι σκυθρωποί, κλείνονται στον εαυτό τους και εμφανίζουν αντίσταση στην επικοινωνία ή τα αιτήματα των άλλων δημιουργώντας σύγχυση γύρω από το θέμα. Η παθητική επιθετικότητα μπορεί να είναι απροκάλυπτη με προφανείς συμπεριφορές ή συγκεκαλυμμένη (χωρίς να εμφανίζονται οι παραπάνω συμπεριφορές).

Η παθητική επιθετικότητα αποτελεί ένα καταστροφικό πρότυπο συμπεριφοράς το ο ποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης. Τα αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται και η γενικότερη αρνητική στάση μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη φθορά και πόνο σε όσους όσους εμπλέκονται σε αυτές τις συμπεριφορές. Μέσα απο αυτές τις συμπεριφορές προκαλείται ανασφάλεια σε όλες τις πλευρές, αρνητικές στάσεις και αρνητικά συναισθημάτα.

Η παθητική επιθετικότητα εμφανίζεται σε κάποιο βαθμό στην καθημερινότητα του καθενός, σαν ένας τρόπος για να αποφεύγονται οι έντονες συγκρούσεις. Όλοι μπορεί να εμφανίσουμε αυτού του είδους τις συμπεριφορές. Το πρόβλημα αναγνωρίζεται όταν η παθητική επιθετικότητα επαναλαμβάνεται διαρκώς στις προσωπικές ή εργασιακές σχέσεις. Τα προβλήματα ψυχικής υγείας χαρακτηρίζονται απο μακροχρόνια πρότυπα συμπεριφοράς τα οποία επηρεάζουν σημαντικά το πώς ένα άτομο σκέφτεται αισθάνεται και αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Μια διαταραχή μπορεί να κάνει δύσκολη την κοινωνικοποίηση και να αποτρέψει το άτομο απο τη διαμόρφωση σταθερών, μακροχρόνιων σχέσεων.

Τα πρότυπα παθητικής επιθετικότητας μπορεί να προέρχονται από γονείς οι οποίοι προσπαθούν να ελέγχουν τα πάντα και δεν επιτρέπουν στο παιδί τους να εκφράσουν ελεύθερα τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Συνήθως τιμωρούν την εξωστρεφή συμπεριφορά. Το παιδί θα υποκαταστήσει την ανοιχτή έκφραση των σκέψεων και συναισθημάτων σύμφωνα με τα πρότυπα των γονέων του για το τι είναι καλό παιδί ή όχι. Έτσι το παιδί θα μάθει να επαναστατεί παθητικά αντιδρώντας με διάφορες συμπεριφορές.

Παραδείγματα συμπεριφορών παθητικής επιθετικότητας:

Απάθεια: αδιαφορία, ψυχρότητα, ψεύτικο χαμόγελο, κατάχρηση ουσιών, ανυπαρξία αυθορμητισμού

Ασάφεια: δεν δίνουν σημασία στα γεγονότα, αποφυγή συγκρούσεων, αποφυγή συζήτησης και επικοινωνίας, δεν αναπτύσσονται πλήρως τα επιχειρήματα στις συνομιλίες, εσκεμμένη καθυστέρηση κάποιων διαδικασιών.

Ηττοπάθεια: επιλέγουν αναξιόπιστα άτομα, επιρρέπεια σε ατυχήματα, σκόπιμη παρουσίαση ανικανότητας.

Ψυχαναγκαστική συμπεριφορά: εμμονή με την υπερβολική καθαριότητα, συνεχείς έλεγχοι, τελειομανία.

Ψυχολογική χειραγώγηση: πρόκληση στην επιθετικότητα και στη συνέχεια υπερπροστατευτικότητα, συναισθηματικός εκβιασμός, ψευδή κλάματα.

Μυστικοπαθής συμπεριφορά: δυσαρέσκεια για τους άλλους, μουρμουρητά σχόλια, αποφεύγει επαφή με τα μάτια, δικαιολογίες για την αποφυγή καταστάσεων

Αυτο-ενοχοποίηση: ζητάνε συγνώμη πολύ συχνά και είναι υπερβολικοί κριτές για τον εαυτό τους, θυματοποίηση και κατηγορία των άλλων για κάποιες ευθύνες

 

Πως θα ξεπεράσουμε τη παθητική επιθετική συμπεριφορά μας

  • Αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα που προκαλούν τη συμπεριφορά μας
  • Αναγνωρίζουμε τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς μας στους άλλους
  • Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις ενέργειες και τις αντιδράσεις μας
  • Προσπαθούμε να μην αισθανόμαστε επιθετικοί όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα αλλά να λαμβάνουμε μια αντικειμενική εικόνα της κατάστασης
  • Μαθαίνουμε να εκφράζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας με ειλικρίνεια ώστε να ενισχύουμε τις σχέσεις μας

 

Πως θα αντιμετωπίσουμε την παθητική επιθετική συμπεριφορά των άλλων

  • Δεν πρέπει να αισθανόμαστε την συμπεριφορά αυτή σαν προσωπική επίθεση προς τα εμάς.
  • Αναγνωρίζουμε πως λειτουργεί η παθητική επιθετικότητα και προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον άλλο και τη συμπεριφορά του.
  • Εξηγούμε για το πώς η συμπεριφορά αυτή μας επηρεάζει, επικοινωνούμε ήρεμα χωρίς να κατηγορούμε για το πως νοιώθουμε, τι σκεφτόμαστε.
  • Δεν κατηγορούμε τον εαυτό μας για τις αντιδράσεις των άλλων.
  • Προσπαθούμε να είμαστε ειλικρινείς από την πλευρά μας.
  • Εάν η παθητική επιθετικότητα συνεχίζει να μας επηρεάζει αρνητικά θέτουμε όρια γύρω από τον εαυτό μας και κανόνες για το τι μπορούμε να δεχτούμε και τι ότι. Αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας με ένα θετικό τρόπο.
  • Είμαστε υπομονετικοί θυμός ή επιθετικότητα θα προκαλέσουν χειρότερες αντιδράσεις.
  • Δεν είμαστε αυταρχικοί στο να τους δείξουμε πώς θα σεβαστούν τις απόψεις και τις ιδέες μας και το τι είναι αξιόλογο σε εμάς.
  • Περιμένουμε έως ότου ηρεμήσει η κατάσταση και στη συνέχεια προσεγγίζουμε το πραγματικό πρόβλημα.
  • Θυμόμαστε ότι τα παθητικά επιθετικά άτομα φοβούνται την απόρριψη και έχουν μεγάλο άγχος.

9 Βήματα για να Πετύχουμε τους Στόχους της Νέας Χρονιάς

Standard

2015Πως θα επιτύχουμε στους στόχους του νέου έτους; Πολύ εύκολα να παίρνουμε αποφάσεις για το νέο έτος και να θέτουμε νέους στόχους, συχνά χωρίς να ορίσουμε το πώς θα τους πραγματοποιήσουμε. Ακολουθούν τα βήματα για επιτυχημένους στόχους της νέας χρονιάς

1. Σκεφτόμαστε και ορίζουμε τις αλλαγές και τις βελτιώσεις που θα θέλαμε να κάνουμε.  Γνωρίζουμε ότι θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε και μόνο έτσι αντιμετωπίζουμε το φόβο της αλλαγής.

2. Ρωτάμε τον εαυτό μας τι μπορούμε να κάνουμε για να βελτιωθούμε. Δεν επιλέγουμε στόχους τους οποίους δεν θα καταφέρουμε να τους πραγματοποιήσουμε.

3. Μετατρέπουμε τα μεγάλα προβλήματα σε μικρότερα, χωρίζουμε τους μεγαλύτερους στόχους σε μικρότερα κομμάτια.

4. Κάνουμε μια λίστα με τους μικρότερους στόχους και όχι με τους μεγάλους ώστε να είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν.

5. Ορίζουμε τις συμπεριφορές που θα ακολουθήσουμε. Αναπτύσσουμε συγκεκριμένα σχέδια για να κατευθύνουμε τις συμπεριφορές μας.  Ξεκινάμε την επίτευξη των στόχων άμεσα χωρίς να δίνουμε περιθώρια προσαρμογής στον εαυτό μας.

6. Καταγράφουμε τους στόχους μας και τους τοποθετούμε ώστε να τους βλέπουμε συχνά. Επίσης καταγράφουμε την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μας και τους τρόπους που θα την αντιμετωπίσουμε πριν προκύψει.

7. Ελέγχουμε αν πραγματοποιούμε τους μικρότερους στόχους, δημιουργούμε τρόπους αξιολόγησης. Δημιουργούμε μια ομάδα υποστήριξης και δεσμευόμαστε σε οικογένεια φίλους ή σε όποιον άλλο αισθανόμαστε άνετα. Καταγράφουμε την προσπάθεια μας, κρατάμε ημερολόγιο με τις επιτυχίες μας.

8. Δίνουμε έμφαση στη διαδικασία και την πρόοδο των επιμέρους μικρών στόχων, όχι στον τελικό στόχο.

9. Γνωρίζοντας ότι ο ενθουσιασμός θα φθίνει με την πάροδο του χρόνου θα πρέπει να δίνουμε συνεχώς την επιβράβευση που επιβεβαιώνει την προσπάθεια μας και την σταδιακή επίτευξη των στόχων.

13 Σημάδια για να εντοπίσουμε τα ψέμματα

Standard

liarΜη λεκτικά σήματα πολλές φορές αποκαλύπτουν ότι κάποιος προσπαθεί να μας εξαπατήσει. Οι παρακάτω ενδείξεις υποδεικνύουν ότι κάτι δεν πάει καλά:

1. Υπάρχει γενική νευρικότητα το σώμα δεν μπορεί να βολευτεί σε καμία θέση. Επίσης μπορεί να υπάρχουν νευρικές κινήσεις των ποδιών ή των χεριών.

2. Παίρνουν βαθιές εισπνοές και εκπνοές για να ηρεμήσουν και o λαιμός είναι ξερός εσωτερικά και ξεροκαταπίνουν.

3. Προσπαθούν να καλύψουν το στόμα, τα αφτιά, το πηγούνι ή τη μύτη. Υπάρχει δάγκωμα των χειλιών. Σημάδια που δείχνουν έλειψη άνεσης.

4. Σκουπίζουν τον λαιμό απο τον ιδρώτα. Ο ιδρώτας είναι απόκριση του συμπτώματος “μάχης ή φυγής” που προκαλείται από το στρες. Επίσης έχουν ιδρωμένα χέρια τα οποία προδίδουν την αγωνία.

5. Κινήσεις της γνάθου. Η παλίνδρομη κίνηση της γνάθου διεγείρει τους σιελογόνους αδένες και γίνεται στην προσπάθεια να υγρανθεί το ξηρό στόμα και ο λαιμός.

6. Τα μάτια συνήθως αποκαλύπτουν που στρέφεται η προσοχή. Όσοι λένε ψέματα κοιτάζουν συνήθως προς την πλησιέστερη έξοδο ή κοιτάζουν το ρολόι τους όταν επιθυμούν να συντομεύσει μια συνομιλία. Επίσης υπάρχει αποφυγή του βλέμματος του άλλου όπως και υπερβολική κίνηση στο ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων.

7. Τα πόδια δείχνουν που στρέφεται η προσοχή. Για παράδειγμα αν τα πόδια κοιτούν προς την πόρτα σηματοδοτείται η επιθυμία να ξεφύγουμε από μια δυσάρεστη κατάσταση. Το βλέμμα τις περισσότερες φορές στρέφεται προς τα κάτω.

8. Έλλειψη χειρονομιών. Όσοι λένε ψέματα συνήθως αντιμετωπίζουν δυσκολία στην έκφραση των χεριών, συνήθως έχουν τα χέρια κλειστά και κοντά στο σώμα και οι αγκώνες είναι κλειδωμένοι. Μπορεί να κρύβουν τα χέρια στις τσέπες ή πίσω από το σώμα ώστε να μην προδόσουν τη νευρικότητα.

9. Προς τα πίσω κίνηση της κεφαλής. Οι ψεύτες έχουν την τάση να κινούν το κεφάλι ελαφρά προς τα πίσω όταν λένε ψέματα διότι προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από την πηγή του άγχους τους.

10. Προς τα πίσω κλίση όλου του σώματος. Γενικότερα έχουμε την τάση να κλίνουμε προς τους ανθρώπους και τα πράγματα που μας αρέσουν και να αποστασιοποιούμαστε απο αυτά που αντιπαθούμε.

11. Καλύπτουν το στέρνο τους για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από την απειλή της ανακάλυψης. Οι γυναίκες που μπορεί να φορούν περιδέραια τα χρησιμοποιούν ως μέσο για να καλύψουν το στέρνο τους.

12. Δημιουργούν όρια μεταξύ των ατόμων που επικοινωνούν τοποθετώντας αντικείμενα ανάμεσά τους.

13. Δίνουν μεγάλη έμφαση σε λεπτομέρειες αντί για το βασικό νόημα της συζήτησης.

Οι οπτικές αυταπάτες και η κατανάλωση τροφής

Standard

Οι έρευνες αναφέρουν ότι η ποσότητα τροφής που καταναλώνουμε στα γεύματα πολλές φορές ρυθμίζεται υποσυνείδητα. Ο εγκέφαλος μας μπορεί με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχεται να επηρεάζει αρκετά την διατροφή μας.  Με λίγο προγραμματισμό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα εφέ των ψευδαισθήσεων στην διατροφή μας. Σε ένα πείραμα ζητήθηκε απο τους συμμετέχοντες να συγκρίνουν την ποσότητα τροφής σε πιάτα διαφορετικού μεγέθους.

Η οπτική ψευδαίσθηση του Delboeuf δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος δύο κύκλων ίσου μεγέθους διαφορετικά όταν βρίσκονται σε διαφορετικά περιγράμματα. Κάθε φορά που γεμίζουμε το πιάτο μας ο εγκέφαλος μας μας δίνει πληροφορίες για την ποσότητα της τροφής. Η ψευδαίσθηση αυτή είναι μια από τις πολλές αυταπάτες που επηρεάζουν τις διατροφικές επιλογές μας.
 Η ποσότητα τροφής υπερεκτιμάται σε μικρά πιάτα και υποεκτιμάται σε μεγάλα πιάτα. Όσοι χρησιμοποίησαν μικρά πιάτα σέρβιραν λιγότερη ποσότητα τροφής κατά 12% ενώ όσοι χρησιμοποίησαν μεγάλα πιάτα σέβιραν περισσότερη τροφή κατά 13%. Το μέσο πιάτο φαγητού στην Αμερική έχει αυξηθεί κατά 23% απο το 1900 και έπειτα. Τα ψηλότερα ποτήρια επηρεάζει το μέγεθος της ποσότητας των ποτών. Γενικά έχουμε την τάση να υπερεκτιμάμε το ύψος σε σχέση με το μήκος.
 Τα αντίθετα χρώματα μεταξύ του φαγητού και του πιάτου, όπως και τα αντίθετα χρώματα μεταξύ του τραπεζιού και του πιάτου, μας αναγκάζουν να εστιάζουμε την προσοχή μας καλύτερα στην τροφή και δίνουν την εντύπωση της αυξημένης ποσότητας. Τα γεύματα που έχουν ομοιόμορφο χρώμα τείνουν να είναι λιγότερο χορταστικά.
Το κόκκινο χρώμα μας δίνει την εντύπωση ότι η τροφή θα είναι γλυκιά σαν τα ώριμα φρούτα. Αν αντικαταστήσουμε τη ζάχαρη με κόκκινες τροφές θα έχουμε κάποια μείωση στο σύνολο των θερμίδων που καταναλώνουμε.  Τα μπλε πιάτα τείνουν να μειώνουν την όρεξη επειδή το μπλε είναι ένα χρώμα το οποίο δεν εμφανίζεται φυσικά στα τρόφιμά μας.
Τα υγιεινά τρόφιμα στο ύψος του ματιού, προκαλούν ως ερέθισμα την επιθυμία μας για κατανάλωση. Επίσης θα πρέπει να αποφεύγουμε την έκθεση μας σε εικόνες ανθυγιεινού φαγητού και διαφημίσεων οι οποίες προκαλούν πλασματική πείνα.
Γενικά πρέπει να υιοθετήσουμε μια ρουτίνα στο φαγητό. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζουμε το πότε και τι θα φάμε και μειώνεται η προσοχή μας για την αναζήτηση τροφής η οποία παράλληλα αυξάνει και την όρεξη.